Umiejętne łączenie uczuć z myślami, mową i czynami wymaga długotrwałego procesu dojrzewania emocjonalnego. Emocje mogą niszczyć albo uszlachetniać nasze życie, powinniśmy więc unikać niekontrolowanych, impulsywnych zachowań emocjonalnych oraz dystansować się do emocji negatywnych, jak gniew, nienawiść, nieufność, zazdrość itp.

Z obserwacji wynika, że osoby niedojrzałe emocjonalnie są bardziej zagrożone alkoholizmem, nikotynizmem, narkomanią, ryzykownymi zachowaniami seksualnymi.

Należy kontrolować swoje reakcje, reagować ze spokojem i cierpliwością, starać się o rozwój uczuć wyższych, jak koleżeństwo, przyjaźń, miłość, życzliwość, optymizm itp. Trzeba łagodzić pojawiające się konflikty, nie pamiętać zranień, umieć przebaczać.

Starajmy się zrozumieć swoje emocje, ustalić skąd pochodzą i dokąd nas prowadzą, oraz przewidywać skutki swojego postępowania. Łatwiej i z lepszym rezultatem wykonujemy zadanie, gdy jesteśmy mocno zmotywowani i emocjonalnie zaangażowani w jego realizację. Lepiej funkcjonujemy społecznie, gdy dobrze rozpoznajemy potrzeby i uczucia innych ludzi, umiejętnie prowadzimy rozmowę, budujemy więzi międzyludzkie. Gdy otwarcie wyrażamy swoje emocje, postawy, swój system wartości, gdy wierzymy we własne siły i potrafimy współpracować w zespole.

Serce i rozum muszą współpracować, dopełniać się, dlatego emocje poddajemy refleksji rozumu i sile woli, aby ich przeżywanie było adekwatne do zaistniałej sytuacji.

Dojrzałość emocjonalna pozwala lepiej kierować samym sobą, efektywnie korzystać z posiadanych zdolności i umiejętności, układać dobre relacje z innymi.

Umiejętność rozpoznawania uczuć własnych i uczuć innych osób, ukształtowana siła woli i silna motywacja podejmowanych zadań ma istotny wpływ na nasze codzienne funkcjonowanie.

W procesie wychowawczym ważne jest dostrzeganie emocji i ich rozumienie, wykorzystanie ich w procesach poznawczych oraz łączenie inteligencji racjonalnej z inteligencją emocjonalną. Rozwijanie sfery emocjonalnej młodego człowieka jest zadaniem wyjątkowo trudnym i zaniedbanym, dlatego istnieje potrzeba większego ukierunkowania wychowania szkolnego na ten obszar osobowości.

Prawidłowy rozwój emocjonalny i racjonalny prowadzi do szczęśliwego życia, którego życzymy naszym Czytelnikom w Nowym Roku 2012.

W numerze 1/2012:

Patrycja Woźniak
Wir emocji

Maria Jankowska
Serce i rozum. O inteligencji racjonalnej i emocjonalnej

Alina Szczepankiewicz
Dojrzałość emocjonalna człowieka. Zestawienie bibliograficzne

Ponadto w wydaniu drukowanym
"Wychowawcy":

ks. Marek Dziewiecki
Strefa emocjonalna

Elżbieta Uchmanowicz
Dojrzałość emocjonalna
a dojrzałość szkolna

s. M. Urszula Kłusek SAC
Zrozumieć emocje

Katarzyna Lampa, Anna Fura
Kompensowanie niedostatków dzieciństwa. Uzależnienia emocjonalne

Ewa Gałązka
Emocje

Danuta Bula
Arteterapia – pomoc
w przeżywaniu
i wyrażaniu emocji

Łukasz Radwan
Dojrzałość emocjonalna wychowawcy

Bogusława Brymora
Pies w roli terapeuty

Anetta Śliwińska
Zabawa formą ekspresji dziecka

ks. Andrzej Król
Przestrzeń dla młodych

Maria Rudawska
Droga do drugiego człowieka. 30 lat działalności krakowskiego SALTROM−u

Hanna Warecka
Miłość nie umiera (list)

Monika Kosińska
Dzień wagarowicza.
Scenariusz przestawienia
profilaktycznego dla szkoły
ponadgimnazjalnej / gimnazjum

Aneta Szykut
Babcia, babunia, babuleńka.
Konspekt lekcji języka polskiego dla klasy IV szkoły podstawowej

Anna Danek
Uczucia – jak je okazywać?
Scenariusz lekcji wychowawczej w klasie IV−V szkoły podstawowej

Adam Dąbrowski,
Konrad Stępnik
Start w przyszłość

Okładka i zdjęcia w numerze:
iStockFoto